Rozdział 35

Mój ślub.Nasz ślub.Stoję przy ołtarzu, a na przeciw mnie Dymitr.
-Rosemarie Hathaway, czy chcesz za męża Dymitra Bielikowa i ślubujesz mu miłość, wierność i, że nie opuścisz go aż do śmierci?-zapytał ksiądz.
-Tak.-odpowiedziałam patrząc Dymitrowi prosto w oczy.
-Dymitrze Bielikowie, czy chcesz za żonę Rosemarie Hathaway i ślubujesz jej miłość, wierność i, że nie opuścisz jej aż do śmierci?-tym razem pytanie skierował do mojego narzeczonego.
-Nie.-powiedział Dymitr, a mi zrobiło się słabo.Bielikow popatrzył na mnie pszepraszającymi oczami, a mnie zabrała ciemność.

-Roza, to tylko sen.Obudź się.-ktoś mną potrząsnął.
-Dymitr?-zapytałam otwierając oczy.
-Tak, to ja.-odgarnął mi włosy z oczu i pocałował mnie w czoło.-Powiedz co ci się śniło.-poprosił.
-Chcę o tym zapomnieć.-powiedziałam i wtuliłam się w Bielikowa.
-Rose?-zaczął Dymitr, gdy już powoli zasypiałam.
-Tak?-zapytałam.
-Czy jesteś pewna swojej decyzji?Jesteś pewna, że chcesz zostać moją żoną?-spytał.
-Wiesz przecież, że o niczym innym nie marzę.Wiesz, że nie chcę żyć bez ciebie.Kocham cię i nie wyobrażam sobie żeby mogło być inaczej.-powiedziałam, a Dymitr pocałował mnie.
-Kocham cię, Roza.-szepnął.
-Dobranoc.-wyszeptałam w odpowiedzi i zamknęłam oczy.

-Liss, gdzie my znowu jedziemy?-zapytałam siedząc w samochodzie, a morojka się uśmiechnęła.
-Na zakupy.-odparła.
-Znowu?-zrobiłam męczeńską minę.
-Trzeba ci kupić jakieś ciuchy na wieczór panieński.-rzekła i puściła mi oczko.Dzisiaj jechał z nami tylko Eddie, a kiedy już dojechaliśmy do centrum najpierw zajrzeliśmy do sklepu z sukienkami.Ostatecznie zdecydowałam się na sukienkę w kolorze fuksji (zdj na końcu).
-Załatwiłaś już wszystkie formalności dotyczące ślubu?-zapytałam Lissę.
-Tak, a ceremonia odbędzie się po jutrze.-odpowiedziała.
-Liss, dziękuję, że się tym wszystkim zajęłaś.-przejechaliśmy właśnie przez bramy dworu.Instynkt podpowiadał mi, że coś jest nie tak.Wysiadłam z samochodu, wzięłam do ręki sztylet i pobiegłam do naszego pokoju.To co tam zobaczyłam sprawiło, że moje serce rozpadło się na tysiąc kawałków.
__________________________________________

Teraz myślcie o co chodzi....Następny rozdział najprawdopodobniej w piątek.

Pozdrawiam.Autorka.